Polska-Chata.pl

Medycyna ludowa

Medycyna ludowa - leczenie oparte na magii? © viperagp - Fotolia.com

Medycyna ludowa - leczenie oparte na magii?

opr. polska-chata.pl, 2009-04-14 21:00:34, AKTUALIZACJA: 2012-10-22 15:30:50

Medycyna ludowa, naturalna, zwana także niekonwencjonalną, charakteryzuje się przede wszystkim tym, że nie stosuje się w niej żadnych środków chemicznych, a leczenie oparte jest całkowicie na naturalnych technikach leczenia, a także na magii.

Lud nie znał wewnętrznej budowy organizmu ludzkiego i jego czynności. Z tego też powodu nie traktował choroby jako wyniku nieprawidłowego funkcjonowania ustroju, spowodowanego wadą budowy, wpływem czynników zewnętrznych itp., lecz uważał ją jako coś obcego, wrogiego, dostającego się do wnętrza człowieka, a pochodzącego od Boga czy diabła, często jako kara za grzechy lub rodzaj pokuty. Według pojęć ludu chorobę często powodowały złe duchy, wiedźmy, czarownice i stąd w medycynie ludowej istniało szereg środków, którymi przed nimi można było się zabezpieczyć. Szczególnie na działanie złych duchów narażone miały być położnice i nieochrzczone jeszcze noworodki.

Za przyczynę bólu zęba uważano małe robaczki wielkości ziarnka maku z czarną główką, wiercące dziurę w zębie. Wśród innych przyczyn chorób można wymienić jeszcze przemianę krwi w wodę, przestrach czy zły wiatr.

W medycynie ludowej leczenie miało głównie charakter objawowy. Leczono więc bóle, egzemy, owrzodzenia itp., nie umiano natomiast zlikwidować źródeł dolegliwości. Leczono nie chorego, lecz chorobę. Ponieważ nie ma środków idealnych stosowano różne kolejno aż trafiono na właściwy. Często stosowano zasadę "klin klinem". We wszystkich społeczeństwach szczególnie użyteczne do wypędzenia choroby miały być wszystkie środki nieprzyjemne, obrzydliwe, gorzkie, np.: łajno, gorycze, środki czyszczące, środki wymiotne, odwary z roślin kolczastych itp. Obok tej stosowano i inną zasadę "dogodzenia chorobie" przez unikanie wszystkiego, co by mogło ją rozsierdzić, wierząc, że wówczas się uspokoi, przynajmniej na pewien czas, a często całkowicie opuści chorego.

Jednym z częściej stosowanych środków leczniczych była modlitwa, gdy za przyczynę choroby uważano karę za grzechy lub nawiedzenie złych duchów. W tych przypadkach za skuteczne uważano również składanie ofiar, stosowanie ziół święconych itp. Dla osiągnięcia celu, tj. ubłagania bóstw o zdrowie, lud szuka pośrednictwa osób pobożnych, cnotliwych, których prośby byłyby wysłuchane. Dlatego też od początku rodzaju ludzkiego sztukę lekarską uprawiali kapłani, tym bardziej że byli wykształceni i lepiej od przeciętnego człowieka znali przyrodę. To samo miało miejsce w czasach rozpowszechniania się religii chrześcijańskiej. Było to m. in. przyczyną upadku nauk lekarskich, gdyż księża poczęli gardzić środkami naturalnymi i spostrzeżeniami przyrodniczymi zdobytymi przez człowieka przez wiele wieków, a zwrócili się do leczenia teurgicznego uważając, że najlepszą radę dla chorego uzyskać można od Boga i świętych. W przypadkach, gdy chorobę uważano za wynik nawiedzenia przez złe duchy powszechnie sądzono, że tylko kościół może być wówczas pomocny.

Komentarze + DODAJ KOMENTARZ

Polecane na Facebooku

 

Wiadomości

Ostatnio dodana galeria

Eleganckie ozdoby choinkowe mogą tuż przed świętami znaleźć się na choince 7 zdjęć